Dwergen
Het volk van de aarde
In den beginne waren er de Oergoden en zij schiepen de wereld Auros.
Maar hun schepping was leeg en onbeweeglijk.
Al snel besloten zij dat het Leven en missende element was.
Daarom creƫerden zij de eerste rassen van elf en dwerg om hun wereld meer inhoud te geven.
De Goden ontfermden zich over de eerste rassen en leerden hen taal, magie en velerlei andere zaken.
De Goden van de Dag vertoonden de grootste genegenheid naar de elfen en dwergen en langzaam aan groeiden deze rassen meer en meer naar het licht.
Hoewel de Goden van de Dag nog lange tijd direct contact met de Elven hielden, werden het directe contact met de Dwergen eerder losgelaten en waren de Dwergen meer op hun eigen ras aangewezen.
Dit betekende niet dat de Dwergen de Goden niet meer dienden, maar dat er bij de Dwergen geen sprake is van de opdeling van het ras naar de verschillende Goden zoals dat bij de Elven het geval is.
Dat de Dwergen meer op zichzelf waren aangewezen is nog steeds goed te zien in de dwergencultuur.
De Dwergen zijn opgedeeld in verschillende clans, die ieder op een eigen plek gevestigd zijn en die op zich volkomen autonomische koninkrijkjes of families vormen.
Elk van de clans is gehoorzaamheid verschuldigd aan de Opperkoning, maar de laatste maal dat de Opperkoning van zijn autoriteit gebruik heeft gemaakt is lange tijd geleden.
Dwergen zijn wezens met een sterk gevoel van trots en eer en hun levenswijze is 'down to earth'.
Geen woorden, maar daden.
Zowel in omgang als in mening zijn dwergen net zo standvastig als de rotsen waarin zij leven, hetgeen resulteert in grote loyaliteit aan hun clan en aan degenen die dat (in hun ogen) verdienen.
De belofte van een Dwerg is hem heilig. 'Een dwerg een dwerg, een woord een woord.' is een fameuze uitspraak onder de volkeren van deze wereld.
Andersom resulteert die standvastigheid erin dat als een Dwerg ooit onrecht is aangedaan, hij dat niet snel zal vergeten en zeker niet zomaar zal vergeven.
Dwergen leven lang en hechten veel belang aan traditie.
Dingen die al eeuwen op een bepaalde manier worden uitgevoerd zullen niet zomaar veranderen.
Waar andere rassen dit misschien als conservatief bestempelen, zullen Dwergen zich vaak zelfs nog herinneren waarom ze iets op een bepaalde manier doen.
Een van de belangrijkste tradities van de dwergen is de verering van de voorvaderen.
Een dwerg zal, wanneer hij zich voorstelt, altijd benoemen wie zijn voorvaderen waren.
(En verwacht dat ook eigenlijk van anderen.)
Bekendste van deze voorvaderen is Gromdal, welke geleid door een droom van Magnos (zie onder) het Dwergenvolk de bergen in leidde en daar met hen de eerste mijnen groef die het begin waren van het eerste ondergrondse Dwergenrijk.
Ook heden ten dage leven de dwergen nog graag in de bergen waar zij mijnen en de ertsen bewerken.
Zij zijn de meesters van de smeedkunst en met behulp van hun runenmagie maken zij de meest krachtige wapens en harnassen.
Fysiek gezien zijn Dwergen kleiner dan mensen en vaak een stuk sterker en hariger.
De mannen dragen lange rossige baarden en hebben stemmen als slagen van een moker op een aambeeld.
Dwergen zijn net als de rotsen waarin ze leven erg standvastig (volgens sommigen koppig) en niet snel gehaast.
Maar wanneer ze tot actie overgaan zijn ze niet te stuiten.
Dwergen leven net als de Elven vele eeuwen lang en dit geeft hen, net als het andere eerste ras, een wijsheid en inzicht die de latere rassen wel eens missen.
Naast hun Stamvaders (of 'Voorvaderen') die de Dwergen in ere houden, eren zij ook de Goden.
De Goden welke de Dwergen het meeste eren zijn Magnos (een aspect van Manos, bij de Dwergen bekend als 'God van de Berg' of 'Smid der Creatie') en Helena, Helos, Ragnor en Radon.
Noch Anata, noch Aurora schijnen veel aanhang te hebben onder de Dwergen en hoewel er onder de Dwergen zelf verhalen de ronde doen van een Dwergenclan die de Godin Morrigan aanhangt wordt hier niet met niet-Dwergen over gesproken.
Naast de koningen en de Dwergenpriesters van de hierboven genoemde Goden, worden de Dwergen ook begeleid door de Loremasters.
Dit zijn geleerden die de traditie en kennis van de Dwergen kennen en verspreiden.
Onder hen vallen ook de grootste Rune-smeden die de legendarische gesmeedde magische voorwerpen hebben gecreeerd.
Dwergen hanteren magie niet zoals de andere rassen.
In plaats van het manipuleren van de stromen der magie, gebruiken zij de magie van de aarde tijdens het smeden.
De kracht hiervan wordt door Runen vastgelegd is de gesmeedde voorwerpen.
In de hoge bergen ten noorden van het Hertogdom van Turingen komen twee Dwergenclans voor.
De ene is de Clan van bergkoning Marak Diamanthart, wiens clanrijk in en onder de Diamantberg ligt.
De andere, wat verder afgelegen is de Clan van clankoning Gram Bergkliever.
Alhoewel de Dwergen een sterke band hebben met hun eigen ras, komt het ook voor dat een enkeling afscheid neemt en het rijk der mensen betreedt.
Reden hiervoor kan de drang tot handeldrijven zijn, maar ook het niet langer passen binnen de clan.
In zo'n geval is het echter niet wijs om de betreffende dwerg te vragen wat de precieze reden was...